Voorbereiding in de Bourgogne

De subcommissie ‘activiteiten’ (Gregory, Lieselot, Marie en Arthur – Tom moest helaas afhaken omdat hij in zonnigere oorden zat) verkende op 1-2-3 maart de Bourgognestreek voor de MS Buddy Challenge reis.

Op vrijdagavond stond ieders horloge strak getimed, want het was géén optie dat de werkdag zou uitlopen. Bij de ene lukte dit al beter dan bij de andere. Iedereen was op post, valiezen en fietsen werden ingeladen, benen werden nog een laatste maal gestrekt, wederhelften kregen nog een liefdevol afscheid en weg waren wij… De filegoden waren ons niet gunstig gezind, maar dat kon ons niet deren! Lieselot haalde plots haar cateringkunsten boven en verraste iedereen met haar homemade pasta. Wist-je-datjes werden gretig uitgewisseld en afgewisseld met ‘moh’ en ‘amaai’. Onze subcommissienaam werd zo omgedoopt tot de ‘magical nineties commission’. Het was al middernacht en plots gebeurde er iets wonderbaarlijks in de verlaten bossen… een everzwijntje en hertje kruisten ons pad. De verwondering was duidelijk hoorbaar via de ‘ooo’- en de ‘waw’-kreten. Bij aankomst werden we opnieuw verrast en warm onthaald door Karin en Marc, een Nederlands koppel en tevens ook goede vrienden van de uitbaters van Résidence La Pannecière. Er wachtte ons een drukke agenda de volgende dag, dus we besloten de lichten te doven.

Zaterdagochtend. De cateraar was terug op post. Een mooi en rijkelijk ontbijt wachtte ons op. De planning werd overlopen, er was geen tijd te verliezen. Iedere activiteit werd ter plaatse bezocht (en uiteraard voorgeproefd), info werd ingewonnen bij de lokale mensen en prijzen werden sterk onderhandeld. Ook ‘Pfaff Frans’ bleken ze te verstaan. Een opluchting voor sommigen, een grappig tafereel voor anderen. De eerste dag vloog voorbij, de avond was nog lang. We sloten deze prachtige dag af met onze gastheer (en tevens ook salsadanser) en gastvrouw (onze fantastische gids) bij een heerlijk Bourgogne wijntje én Belgisch biertje. Moe en voldaan keken we uit naar de volgende en laatste dag.

Alle wandelingen werden uitgetest met de fiets, niks werd over het hoofd gezien. Afsluiten deden we met een bezoek aan ons verblijf in La Pannecière. Geen woorden voor. Gastvrij, gezellig, prachtig, rustiek. Een perfecte uitvalsbasis, ook voor degenen die minder mobiel zijn. Want daar draait het tenslotte om: de MS-patiënten een zorgeloze vakantie met tal van nevenactiviteiten én sportieve uitdagingen aanbieden, zodat ze even los kunnen komen van de normale gang van zaken én gestimuleerd worden om persoonlijke en fysieke grenzen te verleggen.

Leave a Reply

Close Menu